Er zijn verschillende manieren om tegen een lichaamstraining aan te kijken. De manier waarop je de training benadert is echter zo bepalend voor hoe je de training ervaart.

Alles wat “moet” is zwaar. Wanneer je dagelijks van jezelf “moet” trainen is het zwaarder om te beginnen dan “wanneer mag ik nu eindelijk even lekker trainen?”.

Mariken vertelde me dat ze de zwaarte eraf haalt door tegen zichzelf te zeggen; “ik rol mijn mat uit en ga even hallo tegen mijn lichaam zeggen”.  Prachtig! Niets moet, alles mag en wanneer je eenmaal beweegt wil je meer. Massa is traag… het in beweging komen is het zwaarste. De beweging zet de motor aan en wanneer je opgestart bent krijg je energie van bewegen.

Het hallo tegen je lichaam zeggen is eigenlijk hallo tegen jezelf zeggen . Bewust bewegen laat je letterlijk voelen hoe het er met je voorstaat. Het lichaam liegt niet. Je hoofd kan je van alles wijsmaken maar het lichaam is heel duidelijk. Dat is misschien de tweede reden waarom je een training wilt ontwijken. Je kop in het zand steken. Niet voelen wat is. Maar daarbij geldt hetzelfde; wanneer je je lijf weer “goed” gaat voelen, ga je je direct “goed voelen”. Het weglopen, het niet willen zien, het niet willen voelen maakt het groter…

Je (voor)hoofd vindt meestal dat je “moet” trainen omdat je slanker, fitter, gespierder, gezonder, flexibeler…. “moet” zijn. Trainen omdat je beter “moet” zijn dan wat je al bent is zwaar.

Trainen uit zorg voor je lichaam, uit liefde voor je lichaam, om het plezier van bewegen, om het genot van de lichamelijke vrijheid, om de rijkdom van de levensenergie die door je aderen stroomt, om de connectie met jezelf te voelen, om je goed te voelen, om  je compleet te voelen…. Dan is trainen een kadootje en wil je geen dag overslaan.

Het leven is veel te mooi om je niet goed te voelen:) Geniet.